Ἡ γυναίκα με τά τέσσερα ὀνόματα............

 

 Η Αϊρίν- Έβελυν-Μικέλα-Μαίρη Σαρπ είναι η νέα πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού κατόπιν πρότασης του υπουργού Ανάπτυξης, Κώστα Σκρέκα, η οποία έγινε αποδεκτή, κατά πλειοψηφία, από τα μέλη της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.

Όπως αναφέρει ανακοίνωση του υπουργείου Ανάπτυξης, ο κ. Σκρέκας προσφώνησε την κ. Σαρπ και αναφέρθηκε στο πλούσιο βιογραφικό της ως πολύπειρης νομικού, δικαστικού και προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας.

......η νέα πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού έχει αντίληψη των δομικών προβλημάτων της αγοράς, των αναγκών της κοινωνίας και θα υπηρετήσει το νέο της ρόλο με την ίδια αποτελεσματικότητα, ανεξαρτησία και προσήλωση στις αρχές της δημοκρατίας και του δικαίου.

............η επιτροπή «μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας, την προστασία των καταναλωτών, αλλά και την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού... να διενεργεί αιφνιδιαστικούς επιτόπιους ελέγχους.. η χαρτογράφηση των αγορών, τα νέα ψηφιακά εργαλεία, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, αποτελούν μια πολύτιμη αφετηρία»

... Η κυβέρνησή μας έχει δώσει ευελιξίες στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, και στις αμοιβές και στη διενέργεια προσλήψεων... να τρέξουν εφεξής διαδικασίες προσλήψεων με ταχύτερο τρόπο, καθορίζοντας εκείνες τα κριτήρια και συγκροτώντας τις επιτροπές λήψης των αποφάσεων ...  Χρειαζόμαστε μια ισχυρή Επιτροπή Ανταγωνισμού. Είναι απαίτηση και της οικονομίας μας, αλλά και της κοινωνία μας. Θα είμαστε αρωγοί στο έργο της νέας προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, το οποίο προφανώς, θα διέπεται από ανεξάρτητη σκέψη και το όραμα το οποίο η Επιτροπή θα διαμορφώσει και θα υλοποιήσει»

( ἀπό ἐδῶ) 

Η Αϊρίν- Έβελυν-Μικέλα-Μαίρη Σαρπ  γεννήθηκε το 1954 στην Καλαμάτα. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Θηλέων της μεσσηνιακής πρωτεύουσας, το 1972. Το ίδιο έτος εισήλθε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου και αποφοίτησε το 1977, με άριστα. Στη συνέχεια διορίσθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ως Εισηγητής το 1980. Προήχθη σε Πάρεδρο το 1985, σε Σύμβουλο το 1997 και σε Αντιπρόεδρο το 2011. Ως αντιπρόεδρος προήδρευσε στο Δ’ Τμήμα και από το 2015 ανέλαβε καθήκοντα Προέδρου στο Β΄ Τμήμα του ΣτΕ, που ασχολείται με φορολογικά ζητήματα.... ( καί πολλές ἀκόμη σημαντικές θέσεις πού ἔχει κατά τό παρελθόν ἀναλάβει μπορεῖτε νά διαβάσετε ἐδῶ) 

Τό ζεύγος Εὐστρατίου-Σάρπ καί στό μέσον ὁ Μακρόπουλος. Ποιός Μακρόπουλος ; Ὁ διατελέσας ἀντιδήμαρχος Μπακογιαννάκου πού δήλωνε πώς τοῦ ἔλειπε ἡ Aston Martin καί τό  Baden- Baden. Μακρόπουλος λέμε !  Ὅλοι οἱ ...καλοί μαζύ ... Καμαρώνουν !!! 

Ἀλήθεια τί ἔγινε μέ τήν ὑπόθεσιν τοῦ ἐπί πολλά χρόνια συντρόφου τῆς κ. Σάρπ,πρώην ἀντιπροέδρου τοῦ ΣτΕ Παναγιώτη Εὐστρατίου πού εἶχε συλληφθεῖ μαζύ μέ τρεῖς νεαρούς ( ἕνας Αλβανός,ἕνας Ἰνδός κι'ἕνας ῥομά) πού τοῦ «ἔκαναν παρέα» καί τούς προμήθευε κοκαΐνη ; Διαβάζουμε πώς οἱ νεαροί δικάστηκαν ἐρήμην καί καταδικάστηκαν. Ὅσο καί νά ἔψαξα δέν βρῆκα τίποτε περισσότερο πέραν τοῦ καθορισμοῦ τῆς Δίκης γιά τόν Δεκέμβριο τοῦ 2022. 

Βεβαίως ὅπως εἶχε γίνει γνωστό ἡ Σάρπ ἦταν πολύ φίλη τῆς Σακελλαροπούλου καί ἡ ὁποία πῆρε τήν θέσιν της ὅταν ἐκείνη ἔγινε πρόεδρος τῆς δημοκρατίας τους. Συνεπῶς ὅπως καταλαβαίνετε πολύ ὑψηλές οἱ γνωριμίες,οἱ σχέσεις,οἱ φιλίες καί οἱ δεσμοί ...

Ἐπίσης νά ῥωτήσω γιατί τόσα πολλά ὀνόματα ; Μόνον οἱ κακοποιοί καί οἱ ἀναντάμ παπαντάμ ἀριστοκράτες ἔχουν τόσα πολλά ὀνόματα. Θά μοῦ πῆς : τί σχέσιν ἔχουν οἱ κακοποιοί μέ τούς ἀριστοκράτες ; Κανείς δέν ξέρει τελικῶς ἄν ἔχουν ἤ ὄχι πραγματικῶς σχέσιν. Ἔτσι δέν εἶναι ; Τό σίγουρο εἶναι πώς οἱ ἀπαρτίζοντες ἀμφότερες τίς "κοινωνικές τάξεις-κατηγορίες"  ἔχουν πολλά ὀνόματα...

Τήν καταγωγή της ὅμως δέν βρίσκω πουθενά. Ἕνα Καλαμάτα μόνον καί τίποτε ἄλλο. Πόσο Καλαματιανό εἶναι αὐτό τό Σάρπ βρέ παιδί μου ; 

Υ.Γ. Διαβάζοντας στήν ἀρχή τοῦ θέματος ἐκεῖνο τό : προσήλωση στις αρχές της δημοκρατίας και του δικαίου. πού ἀνέφερε ὁ Σκρέκας δέν μποροῦσα νά μήν βάλω τά γέλια. Οὔτως ἤ ἄλλως περί κωμωδίας πρὄκειται...

Ἡ Πελασγική 

πηγή: https://sxolianews.blogspot.com/2023/12/blog-post_9.html

Ἐμμανουήλ Παπᾶς- ἕνας ἀγνός,ἀνιδιοτελής, ἀληθινός ΗΡΩΣ !

 

Ἑμμανουήλ Παπᾶς (φωτό)

Σερραίος μεγαλέμπορος, τραπεζίτης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Υπήρξε ο αρχηγός των εξεγερμένων Ελλήνων στη Μακεδονία κατά την επανάσταση του 1821.

Ο Εμμανουήλ Παπάς γεννήθηκε στο χωριό Δοβίστα Σερρών (νυν Εμμανουήλ Παππά) το 1772. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε μεγάλη περιουσία, παρά τις περιορισμένες γραμματικές γνώσεις του. Χρησιμοποίησε το αναμφισβήτητο κύρος του (και ως δανειστής των Τούρκων αγάδων) για να επιτυγχάνει ευνοϊκές αποφάσεις από την Οθωμανική Διοίκηση υπέρ των χριστιανών της περιφέρειας των Σερρών, οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν πολλά προνόμια, χάρη στις δικές του ενέργειες.

Όταν το 1817 ο διοικητής των Σερρών, Γιουσούφ Μπέης, προσπάθησε να τον εκβιάσει για να του αποσπάσει ένα μεγάλο ποσό, αυτός κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη και χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες του δικαιώθηκε. Επειδή, όμως, ο Γιουσούφ τον απείλησε με θάνατο αν επέστρεφε στις Σέρρες, αυτός παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη και ασχολήθηκε με τραπεζιτικές εργασίες.

Φλογερός πατριώτης, ο Εμμανουήλ Παπάς μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία στις 21 Δεκεμβρίου 1819 από τον Κωνσταντίνο Παπαδάτο, άνθρωπο του Αλέξανδρου Υψηλάντη και αμέσως προσέφερε 1.000 γρόσια για την ενίσχυση των οικονομικών της. Όταν πληροφορήθηκε για το κίνημα του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία και με προτροπή του ιδίου ναύλωσε το πλοίο του θρακιώτη καπετάνιου Χατζηαντώνη Βισβίζη και αφού το φόρτωσε με οπλισμό και άλλα εφόδια αναχώρησε στις 23 Μαρτίου του 1821 για το Άγιο Όρος, με στόχο να ξεσηκώσει τους Μακεδόνες κατά του Οθωμανού κατακτητή. Με κέντρο τη Μονή Εσφιγμένου, της οποίας ο ηγούμενος Ιωακείμ ήταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, ξεκίνησε την προετοιμασία για τη μεγάλη εξέγερση.

Οι συγκρούσεις που έγιναν στον Πολύγυρο στις 17 Μαΐου μεταξύ Ελλήνων κατοίκων και Τούρκων στρατιωτών, τον ανάγκασαν να επισπεύσει την κήρυξη της επανάστασης από τις Καρυές του Αγίου Όρους, όπου οι μοναχοί τον ανακήρυξαν «Αρχηγό και Προστάτη της Μακεδονίας». Την 1η Ιουνίου κατέλαβε την Ιερισσό και προχώρησε προς τα ενδότερα της Χαλκιδικής.

Σύντομα, τα Οθωμανικά στρατεύματα υπό τον διοικητή της Θεσσαλονίκης Αβδούλ Αβούδ ανέκτησαν τον έλεγχο της κατάστασης και μέχρι το τέλος Οκτωβρίου του 1821 κατέστειλαν την εξέγερση. Καθοριστική ήταν η Μάχη της Κασσάνδρας (30 Οκτωβρίου), όταν οι δυνάμεις του Εμπού Λουμπούτ κυριολεκτικά πετσόκοψαν τους άνδρες του Χατζή Χριστοδούλου. Ο Παπάς μόλις που πρόλαβε να σωθεί και απογοητευμένος από την έλλειψη συμπαράστασης από τους μακεδόνες οπλαρχηγούς αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος.

Εκεί αντιμετώπισε τον κίνδυνο να συλληφθεί, καθώς οι μονές έχοντας συνθηκολογήσει με τον Αβδούλ Αβούδ, δέχθηκαν να του παραδώσουν τον Παπά για να τύχουν αμνηστίας και να απολαμβάνουν τα ίδια όπως και προηγουμένως προνόμια. Ένας μοναχός, ονόματι Κύριλλος, που ήταν επιφορτισμένος να τον συλλάβει, τον ειδοποίησε και έφυγαν μαζί με το πλοίο του Βισβίζη για την Ύδρα.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού κι ενώ το πλοίο περιέπλεε τον Καφηρέα, ο Παπάς έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε σε ηλικία 49 ετών. Η κηδεία του έγινε με τιμές αρχιστρατήγου στην Ύδρα στις 5 Δεκεμβρίου του 1821. Στις 20 Νοεμβρίου του 1971 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν και εναποτέθηκαν κάτω από τον ανδριάντα του, που βρίσκεται στην Πλατεία Ελευθερίας των Σερρών.

Ο Εμμανουήλ Παπάς υπήρξε μια από τις αγνότερες και ηρωικότερες μορφές του Αγώνα. Ανιδιοτελής, δαπάνησε όλη την τεράστια περιουσία του (300.000 δίστηλα τάλληρα) για τους σκοπούς της Επανάστασης και κατόρθωσε αν και αγνοούσε τη στρατιωτική τέχνη να διατηρήσει ζωντανή για ένα εξάμηνο την επαναστατική εστία της Χαλκιδικής.

Από τα οκτώ αγόρια του (είχε και τρία κορίτσια από τον γάμο του με τη Φαίδρα) τα τρία έπεσαν στον Αγώνα: ο Αθανασάκης Παπάς (1794-1826) πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και αποκεφαλίστηκε στη Χαλκίδα, ο Γιαννάκης Παπάς (1798-1825) πολέμησε δίπλα στον Παπαφλέσσα και σκοτώθηκε στη Μάχη στο Μανιάκι (20 Μαΐου 1825) και ο Νικολάκης Παπάς (1803-1827) σκοτώθηκε στη Μάχη του Καματερού (27 Ιανουαρίου 1827).

Ἀπό : lefteria.blogspot.com

Εὐχαριστοῦμε τόν ΤΤ600. 

Κι᾿ὅπως ἔγραψα  στήν απάντησιν τοῦ σχολίου :

Εὐτυχῶς πού ὑπάρχουν κι᾿αὐτἐς οἱ ἱστορικές, ἠρωϊκές μορφές. 

Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσιν πού τά παιδιά του,τά ἀγορια, ἔπεσαν μαχόμενα ὑπέρ τοῦ Ἀγῶνος γιά τήν Ἐλευθερια τῆς Ἑλλάδος. Κάτι πού σημαίνει πώς ἄν καί πλούσιος ὁ Ἐμμανουἠλ Παπᾶς δέν κύτταξε νά βολέψῃ τἀ παιδιά του ἀλλά τά γαλούχησε μέ τήν ἀγάπη γιά τήν Πατρίδα. 

Μερικά συμπληρωματικά στοιχεῖα ἀπό τό Μεταπαίδεια : 

( Άγαλμα του Εμμανουήλ Παπά στην πλατεία Ελευθερίας, στις Σέρρες. φωτό)

Ο Πατέρας του Εμμανουήλ, που είχε τέσσερα αδέλφια, τους Αθανάσιο, Μάλαμα, Γεώργιο και Κωνσταντίνο, καθώς και μία αδελφή, την Παναγιώτα, ήταν ο ιερέας του χωριού παπα-Δημήτρης, ο οποίος τιμήθηκε από τον οικείο Μητροπολίτη με το εκκλησιαστικό αξίωμα του Οικονόμου και ήταν ένας από τους πλουσιότερους και πιο διακεκριμένους προύχοντες της επαρχίας, που οι συντοπίτες του ονόμαζαν και Λεονταρή ή Παπαλεονταρή. Από την ιερατική ιδιότητα του πατέρα του, προέρχεται και το οικογενειακό επίθετο Παπάς, σύνηθες φαινόμενο εκείνη την εποχή. Η μητέρα του Εμμανουήλ ονομαζόταν Βασιλική και κατάγονταν από αρχοντική οικογένεια

............20 ετών παντρεύτηκε με τη Φαίδρα, κόρη επίσης αρχοντικής οικογένειας... 

Στο χωριό αρχίζει, μαζί με τα αδέλφια του, να χτίζει ευπρεπή ναό, χρησιμοποιώντας δικά του χρήματα. Φανατικοί Τούρκοι προσπαθούν να τους εμποδίσουν στο έργο τους και ο Παπάς τους εξαγοράζει με χρηματικά δώρα. Τελικά, ο ναός αποπερατώνεται το 1805 και αποτελεί μέχρι και σήμερα την εκκλησία του χωριού 

...το 1807 εγκαταστάθηκε σχεδόν μόνιμα στις Σέρρες, ιδρύοντας καταστήματα στην Θεσσαλονίκη και τράπεζες στη Βιέννη με υποκαταστήματα στην Κωνσταντινούπολη.  Απέκτησε σημαντική κινητή και ακίνητη περιουσία, που ανέρχονταν σε πάνω από 300.000 δίστηλα χρυσά τάλιρα, ένα αμύθητο ποσό για την εποχή, και αναδείχθηκε δανειστής των Τούρκων αγάδων και μπέηδων, σύναψε στενές σχέσεις μαζί τους, ενώ η οικονομική του άνεση του επέτρεπε να κάνει πολλές φιλανθρωπίες και συχνά εξαγόραζε θανατικές ποινές συμπατριωτών του... διατέλεσε Επίτροπος στην Μητρόπολη των Αγίων Θεοδώρων στις Σέρρες και χρημάτισε Δημογέροντας για πολλά χρόνια. ...

Γιά τήν συμμετοχή του στήν Φιλική Ἑταιρεία καί τόν ἐπαναστατικό του ἀγῶνα διαβᾶστε στό θέμα τοῦ metapedia ὅπου ἐκτενῶς ὑπάρχει ἡ βιογραφία τοῦ ἥρωος. 

Ο καθηγητής Ιωάννης Βασδραβέλλης, στην 154η σελίδα του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών έργου του «Οι Μακεδόνες κατά την επανάσταση του 1821», γράφει για την προσφορά του Εμμανουήλ Παπά και της οικογένειάς του:

«Δεν γνωρίζω άλλην οικογένειαν εν Ελλάδι να υπέστη, εις τοιαύτην έκτασιν, πατριωτικάς θυσίας άνευ και του ελαχίστου ανταλλάγματος» ( φωτό) 

Ἡ Πελασγική 

πηγή : http://sxolianews.blogspot.com/2023/12/blog-post_5.html

Λορέντζος Μαβίλης - Ὁ Ποιητής πού ἔδωσε τήν Ζωή του γιά τήν Πατρίδα !

 

φωτό

 Ο Λορέντζος Μαβίλης πέφτει νεκρός στη μάχη 

Σήμερα 28 Νοεμβρίου, τιμούμε τη μνήμη του Λορέντζου Μαβίλη, του ποιητή, του εθελοντή των μαχών της Κρήτης, που έπεσε μαχόμενος σε ηλικία 53 ετών, ως εθελοντής λοχαγός των Γαριβαλδινών ερυθροχιτώνων, στο Δρίσκο Ιωαννίνων, στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, το 1912. Ο πρώτος σοβαρός τραυματισμός του Μαβίλη στην Κρήτη, εν μέσω της εκστρατείας του 1897, δεν τον απέτρεψε, όταν τον χρειάστηκε η πατρίδα, να δώσει ξανά το παρόν και να θυσιάσει τη ζωή του για την Ελλάδα. Τα τελευταία του λόγια, λίγο πριν αποβιώσει μετά το θανάσιμο τραυματισμό του, αναδεικνύουν μεγαλείο ψυχής: 

«Επερίμενα πολλές τιμές από τούτον τον πόλεμο, αλλά όχι και την τιμή να θυσιάσω τη ζωή μου για την Ελλάδα μου». 

Στην κορφή της ζωής 

Ο άνθρωπος με τις σκληρές ηθικές αρχές, που αρνήθηκε αξιώματα (««..Ό,τι κατορθώσω εις την ζωή μου, θα το κατορθώσω μένοντας συνεπής, χωρίς ν’ απαρνηθώ ούτε μια μόνο πράξη, ούτε μια μόνο στιγμή της περασμένης μου ζωής, ή αλλιώς δεν θα κατορθώσω τίποτε». », απάντησε στον Ανδρέα Κεφαλληνό ), ο άνθρωπος για τον οποίο ο Γρηγόριος Ξενόπουλος έγραψε ότι «στάθηκε ένας απ’ τους σπάνιους εκείνους ποιητές που το καλύτερό τους ποίημα είναι η ζωή τους», άφησε πίσω του σπουδαίο έργο, ένα φάρο πατριωτισμού, που κάποιοι σήμερα, στην εποχή της Ρεπούση και της Δραγώνα, προσπαθούν να «πνίξουν». 

Αλήθεια, πόσα ελληνόπουλα γνωρίζουν σήμερα τον Λορέντζο Μαβίλη; Κι όμως, ανήκε στη γενιά εκείνη που διψούσε να φτάσει «στὴν κορφὴ τῆς ζωῆς, ὅπου ροδίζει/ τῆς Λευτεριᾶς ἀμόλευτος ἀγέρας/ καὶ σὰν ἦχος ἀθάνατης φλογέρας/ ἡ ποίηση, ἀηδόνι θεῖο, καλοκαρδίζει …» 

Της Ηπείρου το χώμα

 «Σ’ ἀγαπῶ/ δέν μπορῶ/ τίποτ’ ἄλλο νά πῶ/ πιό βαθύ, πιό ἁπλό, πιό μεγάλο!», του έγραψε ο έρωτάς του, η ποιήτρια Θεώνη Δρακοπούλου (« Μυρτιώτισσα» , το φιλολογικό της όνομα). Όμως, ο Λορέντζος Μαβίλης δεν κρατιόταν:

« Χερουβικῆς χαρᾶς χρυσὸς ἀθέρας

Σ' ἐφλόγισε πατῶντας τῆς Ἠπείρου Τὸ χῶμα,

σὰ στὴν πλατωσιὰ τοῦ ἀπείρου

Ν᾿ἄστραφτε ἀπὸ τὸ "ἐν νίκα" ὁ αἰθέρας,

Καὶ σὰ σὲ λάμψη παρουσίας δευτέρας

Μ' ἀποκαλυπτικοῦ ἀγαλλίαση ὀνείρου

Ν᾿ἄβλεπες στὸ βυθὸ τοῦ Παμπονήρου

Νὰ γκρεμιστῇ ἡ Τουρκιά, τὸ ἀνίερο τέρας ».

Έτσι έγραψε σε ένα σονέτο του ο Λορέντζος Μαβίλης. Τον θέριεψε ο πόνος του θανάτου, «με τ’ αγιασμένα δαφνοστέφανά του». 

ΑΘΑΝΑΤΟΣ  ! 

Ἀπό : lefteria.blogspot.com

Ὁ Λορέντζος κατάγονταν ἀπὸ ἀστικὴ καὶ οἰκονομικὰ εὔπορη οἰκογένεια. Ὁ Ἱσπανὸς παπποῦς τοῦ Δὸν Λορέντζο Μαβίλη, [Don Lorenzo Mabili y Boulligny] γεννήθηκε τὸ 1765 στὸ Ἀλικάντε τῆς Ἱσπανίας καὶ πέθανε στὶς 7 Ὀκτωβρίου 1853 στὴν Κέρκυρα, ὅπου ὑπηρέτησε γιὰ πολλὰ χρόνια ὡς πρόξενος τῆς Ἱσπανίας. Ὁ πατέρας τοῦ Λορέντζου, ὁ Παῦλος Μαβίλης, ἦταν πρόεδρος δικαστηρίου τῆς Ἰονίου Πολιτείας στὴν Ἰθάκη, ἐνῶ μητέρα του ἦταν ἡ Ἰωάννα Σούφη, ἀνιψιὰ τοῦ κυβερνήτη Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ θεῖα τοῦ πρωθυπουργοῦ Γεωργίου Θεοτόκη, μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὴν οἰκογένεια Δούσμανη. 

... Ὁ Λορέντζος φοίτησε στὸ ἰδιωτικὸ ἐκπαιδευτήριο «Καποδίστριας» τοῦ Λεωνίδα Βλάχου καὶ εἶχε δάσκαλο τὸν Ἑλληνιστὴ καὶ Ἱστοριογράφο Ἰωάννη Ρωμανὸ ὁ ὁποῖος τὸν σύστησε στὴ λέσχη τῆς «Ἀναγνωστικῆς Ἑταιρείας Κέρκυρας», ὅπου γνώρισε τὸν Ἰάκωβο Πολυλᾶ, ἐκδότη τῶν ἔργων τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, τὸ Γεράσιμο Μαρκορά, τὸ Γιῶργο Κολοσγοῦρο, τὸ Νίκο Κογεβίνα, τὸ Στέλιο Χρυσομάλλη, τὸ Νίκο Κονεμένο, καὶ ἔμαθε τὸ παιχνίδι τοῦ σκακιοῦ. Σὲ ἡλικία μόλις 16 χρονῶν ἦρθε σὲ πρώτη ἐπαφὴ μὲ τὴν ποίηση καὶ τὸ 1877 γράφτηκε στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τῆς Ἀθήνας, ἐνῶ μέσῳ τοῦ Ἰάκωβου Πολυλᾶ, γνωρίστηκε μὲ τὸν Χαρίλαο Τρικούπη.

............ Πεζός, χωρὶς ἄλογο, διασχίζει τὴν Θεσσαλία, τὴν Μακεδονία καὶ τὴν Ἤπειρο καὶ φτάνει σὲ ἕνα παραπόταμο τοῦ Ἀράχθου ποταμοῦ. Ἡ γέφυρα εἶναι κατεστραμμένη καὶ μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους, ὁ Μαβίλης καὶ οἱ στρατιῶτες του, πέφτουν μέσα στὸ νερό, διασχίζουν τὸν ποταμὸ καὶ περνοῦν ἀπέναντι. Λέγεται ὅτι ὁ Μαβίλης πρὶν ξεκινήσει γιὰ τὴ μάχη εἶπε στὴν Ἀσπασία Μαυρομιχάλη [6], κόρη τοῦ Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, ἡ ὁποία εἶχε ἀκολουθήσει τους Γαριβαλδινοὺς ποὺ εἶχαν ἀρχηγὸ τὸ θεῖο της Ἀλέξανδρο Σ. Ρώμα ὡς ἐθελόντρια ἀδελφὴ νοσοκόμα τοῦ «Κυανοῦ Σταυροῦ» στὸ χειρουργεῖο τῶν Ἐρυθροχιτώνων: «Ἀντίο Κυρά μου, καὶ λαβωμένος στὰ χέρια σου!». 

 Ὁ Μαβίλης καὶ οἱ ἄντρες του, μετὰ ἀπὸ πολύωρη μάχη κατέλαβαν τὸ ὅρος Δρίσκος στὶς 26 Νοεμβρίου 1912 καὶ ἀπώθησαν τοὺς Τούρκους πρὸς τὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τῆς λίμνης τῶν Ἰωαννίνων. Οἱ Τοῦρκοι ἐξαπέλυσαν σκληρὴ ἀντεπίθεση καὶ τὸ ἑλληνικὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖτο ἀπὸ Κρῆτες, Μανιάτες, Γαριβαλδινοὺς καὶ μία πυροβολαρχία ὑπὸ τὸν συνταγματάρχη Ματθαιόπουλο, ἀναγκάζεται νὰ ὑποχωρήσει. Ὁ Μαβίλης μάχονταν ἐπί κεφαλῆς τῶν στρατιωτῶν του, ὅταν μιὰ σφαῖρα πέρασε τὰ δύο τοῦ μάγουλα. Σύμφωνα μὲ τὸ συμπολεμιστὴ τοῦ Νίκο Καρβούνη, μὲ γεμᾶτο τὸ στόμα τοῦ ἀπὸ αἷμα, θὰ πεῖ, «...Περίμενα πολλὲς τιμές, ἀπὸ τοῦτον τὸν πόλεμο, ἀλλὰ ὄχι καὶ τὴν τιμὴ νὰ θυσιάσω τὴ ζωή μου γιὰ τὴν Ἑλλάδα μου.» 

Τὴν ὥρα ποὺ μεταφέρονταν στὸ νοσοκομεῖο τὸν βρῆκε μιὰ δεύτερη σφαῖρα στὸ λάρυγγα. Στὸ πρόχειρο χειρουργεῖο συναντήθηκε μὲ τὸν ἐπίσης τραυματισμένο ἀρχηγό του, τὸν Ἀλέξανδρο Ρώμα, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδωσε τὸ χέρι καὶ τοῦ εἶπε «..Σὲ συγχαίρω ἀπ' τὴν καρδιά μου!», ἐνῶ ὁ ποιητὴς σὲ στάση προσοχῆς, ἀνταπέδωσε τὴ χειραψία. Τὸ αἷμα ἀπὸ τὶς πληγές, ἔτρεχε καὶ πάγωνε στὸ λαιμό του ἐμποδίζοντας τὸν νὰ μιλήσει καὶ ζήτησε χαρτὶ γιὰ νὰ γράψει, ὅμως δὲν πρόλαβε κι ἔπεσε νεκρός. Τὴν ὥρα ποὺ ὁ Μαβίλης ξεψυχοῦσε ὁ Ἀλέξανδρος Ρώμας, συμπλήρωσε, «...Ἀγαθὴ ἡ μοῖρα σου λοχαγὲ Μαβίλη», ἐνῶ ὁ παπα-Φώτης τοῦ ἔκλεισε τὰ μάτια καὶ ὁ Πιπίνος Γαριβάλδης τὸν ἀποχαιρέτησε σὲ στάση προσοχῆς, τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ ὑπόλοιποι ἔκαναν τὴν προσευχή τους. 

Ὁ Μαβίλης ξεψύχησε στὸ πεζούλι τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς σκεπασμένος μὲ τὸν κόκκινο μανδύα ποὺ φοροῦσε, καὶ ταξίδεψε νὰ συναντήσει «..φορᾶ ἅγια τρία: Θάνατο, Ἀθανασία κ' Ἐλευθερία». Διασώθηκε φωτογραφία ποὺ ἀπεικονίζει τὸν ποιητὴ νὰ νὰ κείτεται στὸ χῶμα καὶ οἱ γύρω του, σκυφτοί, νὰ τὸν φροντίζουν.

( Ὁλόκληρη ἡ βιογραφία τοῦ Λορέντζου Μαβίλη στό : el.metapedia.org ) 

φωτό

 Εἰς τήν Πατρίδα 

Πατρίδα σὰν τὸν ἥλιο σοῦ ἥλιος ἀλλοῦ δὲν λάμπει, 

Πῶς εἰς τὸ φῶς σου λαχταροῦν ἡ θάλασσα κ'οἱ κάμποι, 

Πῶς λουλουδίζουν τὰ βουνά, τὰ δὰσ' οἱ λαγκαδιές 

Στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές!

Ἀφρολογοῦν οἱ ρεματιὲς καὶ λαχταρὶζ' ἡ λίμνη, 

Χίλιες λαλιὲς πουλιῶν ἠχοῦν, τῆς ὀμορφιᾶς του ὕμνοι, 

σ'ἄπειρο ἀστράφτουν χρώματα παντοῦ λογῆς λογῆς 

τ'ἀγέρος τά πετούμενα, τὰ σερπετὰ τῆς γῆς. 

Κι᾿ αὐτὸς σηκώνει τ'ἀλαφρό τῆς καταχνιᾶς μαγνάδι 

Κι ἡ κάθε στὰλ' ἀπὸ δροσιὰ γυαλίζει σὰν πετράδι, 

Ἡ κάθε ἀχτίδα του σκορπᾶ μὲ τὴν ἀναλαμπή 

Χαρά, ζωὴ καὶ δύναμι κ' ἐλπίδα ὅπου κι ἂν μπή. 

Φαντάζεις σὰν τὸν ἥλιο σου κ'ἐσύ, καλὴ πατρίδα, 

Καὶ μάγια σὰν τὰ μάγια σου 'ς τὸν κόσμο ἀλλοῦ δὲν εἶδα. 

Ἡ γῆ σου εἶναι παράδεισο, κ'αἰώνια γαλανός 

Γύρω σου καθρεφτίζεται 'ς τὸ πέλαγ' ὁ οὐρανός. 

Κ'οἱ νύχτες σου μὲ τ' ἄστρα τους, μὲ τὴ γαλάζια πάστρα, 

Μὲ τ' ἀηδονολαλήματα, τρεμάμενα σὰν τ' ἄστρα, 

Μὲ τὸ φεγγάρι ποὺ περνᾶ, σὰν ὄνειρο εὐτυχίας, 

Στὴ μέση τῆς ἀπέραντης οὐράνιας ἠσυχιάς. 

Οἱ νύχτες σου δροσοβολοὺν χιλιόπλουμα λουλούδια 

Καὶ 'ς τῶν παιδιῶν σου τὲς καρδιὲς ἀμάραντα τραγούδια, 

Σταλάζουν εἰς τὰ σπλάχνα τους θεράπειο λησμονιᾶς, 

Ἐλευτεριὰς ἀγάλλιασι καὶ μῖσος τυραννιάς. 

Μάγεμ' ἀσημούφαντο, φῶς μαργαριταρένιο 

Λυόνονται 'ς ἕνα χάραμα ξανθό, μαλαματένιο. 

Γιομᾶτος μόσχους καὶ δροσιὲς ὁ Ζέφυρος τερπνά 

Μὲσ' ἀπ' ἀγάπης φαντασιὲς τὰ πλάσματα ξυπνᾶ. 

Κι ἀνάμεσα στὰ χρώματ' ἀπὸ χίλια οὐράνια τόξα, 

Προβαίνει πάλι ὁ ἥλιος εἰς ὅλη του τὴ δόξα, 

Καὶ σὰν τοῦ μεγαλείου σου σύμβολο φωτεινό, 

Ἕως 'ς τὸ χρυσὸ βασίλεμα λάμπει 'ς τὸν οὐρανό. 

Ἑλλάς, τὸ μεγαλεῖο σου βασίλεμα δὲν ἔχει 

Καὶ δίχως γνέφια τοὺς καιροὺς ἡ δόξα σου διατρέχει. 

Ὅσες φορὲς ὁ ἥλιος σου νὰ σὲ φωτίσει ἐρθή, 

Θὲ νὰ σ' εὐρὴ πεντάμορφη, στεφανωμένη, ὀρθή

Ἡ Πελασγική

πηγή : http://sxolianews.blogspot.com/2023/11/blog-post_30.html

Η “Ελβετία της Ελλάδας” που δεν σκλαβώθηκε ποτέ από τους Τούρκους. Αφιέρωμα του BBC στα Άγραφα (drone)......

 

Δείτε ΕΔΩ 

Η Ελλάδα σε αριθμούς: 20 στατιστικά που δεν γνωρίζετε για τη χώρα μας !!!

Οι αριθμοί δεν λένε ποτέ ψέματα:
Μάθετε είκοσι ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία για την Ελλάδα και τους ανθρώπους της που θα σας εκπλήξουν.



Ξέρατε ότι η Αθήνα ήταν μια μικρή κωμόπολη δύο αιώνες πριν;
Γνωρίζατε ότι τα ελληνικά νησιά είναι περίπου 2.000;
Ότι κανένα μέρος της χώρας δεν απέχει παραπάνω από 137 χιλιόμετρα από τη θάλασσα και πως ο εμπορικός στόλος μας φτάνει το 70% όλων των πλοίων της Ευρώπης;
Αυτά και πολλά περισσότερα ενδιαφέροντα στοιχεία για την Ελλάδα ακολουθούν και μας μαθαίνουν τα μικρά αξιοπερίεργα μυστικά της χώρας μας.



*Κατά μέσο όρο, περίπου 16,5 εκατομμύρια τουρίστες καταφθάνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα.
Αυτό σημαίνει πως οι επισκέπτες ξεπερνούν σε αριθμό τον… ντόπιο πληθυσμό των 10 περίπου εκατομμυρίων.

*Περίπου το 7% όλου του μαρμάρου που παράγεται στον πλανήτη προέρχεται από την Ελλάδα.

*Η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα στον κόσμο σε παραγωγή ελιάς. Η καλλιέργεια ελαιόδεντρων ξεκίνησε στα μέρη μας από την αρχαιότητα. Μάλιστα, κάποιες ελιές που φυτεύτηκαν τον 13° αιώνα παράγουν ακόμη καρπούς.

*Είναι επίσης η πρώτη χώρα στον κόσμο σε εμπόριο… σφουγγαριών.

*Το 80% του εδάφους της χώρας είναι ορεινό. Η χώρα δεν διαθέτει ούτε ένα πλόιμο ποτάμι, εξαιτίας αυτής της ιδιαίτερης γεωμορφολογίας.

*Δώδεκα εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο μιλούν ελληνικά. Σε αυτούς φυσικά συγκαταλέγονται και τα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων κατοίκων, οι Κύπριοι, αλλά και οι ελληνόφωνοι στην Ιταλία, την Αλβανία, την Τουρκία, τις ΗΠΑ και άλλες χώρες που προτίμησαν παλαιότερα οι Έλληνες για μετανάστευση. Η ελληνική γλώσσα ομιλείται εδώ και 3.000 χρόνια περίπου, κάτι που την καθιστά μία από τις αρχαιότερες γλώσσες στον κόσμο.

*Την δεκαετία του ’50, μόλις το 30% των Ελλήνων γνώριζε γραφή και ανάγνωση. Σήμερα, το ποσοστό του αναλφαβητισμού μόλις που φτάνει το 5%.

*Τα νησιά της Ελλάδας φτάνουν τις 2.000 σε αριθμό, αλλά μόνο τα 170 από αυτά κατοικούνται. Το μεγαλύτερο ελληνικό νησί, η Κρήτη, έχει έκταση 8.260 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

*Ο πληθυσμός της Αθήνας το 1834 ήταν 10.000. Από την στιγμή που επιλέχθηκε ως πρωτεύουσα του νέου ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, ο πληθυσμός της αυξήθηκε στον δυσθεώρητο αριθμό των 3 και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων, ήτοι περίπου το 40% του ελληνικού πληθυσμού.

*Η Αθήνα κατοικείται αδιάλειπτα εδώ και 7.000 χρόνια. Αυτό την καθιστά μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ευρώπης.

*Κατά μέσο όρο, απολαμβάνουμε 250 ημέρες ηλιοφάνειας τον χρόνο. Αυτό αντιστοιχεί σε 3.000 αξιοζήλευτες ώρες ήλιου ετησίως.

*Το προσδόκιμο ζωής στην αρχαία Ελλάδα έφτανε τα 36 χρόνια για τις γυναίκες και τα 45 χρόνια για τους άνδρες. Από τα παιδιά που γεννιόντουσαν, μόλις τα μισά κατάφερναν να ζήσουν και μετά το στάδιο της βρεφικής ηλικίας. Σήμερα, το προσδόκιμο ζωής έχει φτάσει τα 77 και τα 82 χρόνια για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες αντίστοιχα, κάτι που μας κατατάσσει στο top 26 των χωρών με το υψηλότερο προσδόκιμο στον κόσμο.

*Τα πλοία με ελληνική σημαία αποτελούν το 70% του συνόλου του εμπορικού στόλου της Ευρώπης. Ο εγχώριος νόμος επιβάλλει το 75% του πληρώματος των πλοίων να έχουν ελληνική υπηκοότητα.

*Η Ελλάδα διαθέτει περισσότερα αρχαιολογικά μουσεία από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο – κάτι που φυσικά δεν μας εκπλήσσει ιδιαίτερα.

*Περίπου 100.000 πουλιά από την βόρεια Ευρώπη και την Ασία ξεχειμωνιάζουν στα μέρη μας.

*Οι σκλάβοι στην αρχαία Ελλάδα αποτελούσαν το 40-80% του πληθυσμού στις πόλεις-κράτη. Ήταν κυρίως αιχμάλωτοι πολέμου, εγκαταλελειμμένα παιδιά ή παιδιά σκλάβων.

*Η αξιοζήλευτη άγρια ζωή της χώρας περιλαμβάνει 116 είδη θηλαστικών, 18 είδη αμφίβιων, 59 είδη ερπετών, 240 είδη πουλιών και 107 είδη ψαριών. Ωστόσο, περίπου τα μισά είδη θηλαστικών κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

*Η διαφθορά της κυβέρνησης κόστισε στην χώρα περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ μόνο το 2009. Το εθνικό χρέος της Ελλάδας είναι μεγαλύτερο από την εθνική οικονομία.

*Κανένα μέρος της Ελλάδας δεν απέχει από τη θάλασσα παραπάνω από 137 χιλιόμετρα. Η ακτογραμμή της χώρας είναι η δέκατη μεγαλύτερη σε μήκος στον πλανήτη.

*Κάποτε η Ελλάδα ήταν μια βραχώδης μάζα, που βρισκόταν εντελώς κάτω από την θάλασσα. Μετά από την σύγκρουση μιας τεκτονικής πλάκας με την Ευρώπη, σχηματίστηκε το ορεινό πεδίο της, ενώ ακόμη και σήμερα οι σεισμοί στο Αιγαίο σχετίζονται με τις κινήσεις της συγκεκριμένης λιθοσφαιρικής πλάκας.

-Τα στοιχεία συλλέξαμε από το Facts.randomhistory

πηγή ΕΔΩ